· 

schilderij van een paard

 

De mens en het paard zijn trouwe partners al sinds het begin van onze beschaving. Hij is dan ook in tegenstelling tot andere dieren door ons als “edel dier” verklaard. En niet zonder reden, want voor de komst van de auto was het paard ons vervoersmiddel. En landbouwwerktuig. En oorlogsvoertuig.
 
Maar paarden moeten worden “getemd”. Dit betekent dat de mens het paard met een zweep afraffelt tot dat het gebroken en onderdanig is. Met pijn in mijn hart keek ik vroeger toe hoe de manege-eigenaar een jonge hengst bewerkte. Dat was toen compleet normaal. Gelukkig is er met de opkomst van paardenfluisteraars zoals Monty Roberts en “natural horsemanship” het inzicht gekomen dat een samenwerking met het paard beter is dan een onderdrukking. En dat niet het paard, maar juist onze eigen angst destructief is. 
 
Monty Roberts liet zijn paard na trouwe samenwerking vrij in de natuur vlakbij een groep wilde paarden. Maar hoewel het paard plezier beleefde in de nieuwe kudde, kwam het uiteindelijk na een paar dagen weer terug bij Monty. Geheel vrijwillig.